🟠 Cieć. Zwykolak #001. Od niego zaczęła się cała ta patologia.Najmłodszego już poznaliście — Liczysław niedawno oficjalnie wszedł na produkcję. Więc teraz cofamy taśmę.Do czasów, kiedy nie było jeszcze Gildii.Nie było Zwykolaków.Nie było nawet nazw.Był tylko problem. GENEZAPrzy części naszych systemów płatniczych muszę wykonywać raporty bezpieczeństwa wymagane przez Elavon.Pierwszy raz, kiedy zobaczyłem taki raport, trochę […]

🟠 Liczysław. Kolejny Zwykolak oficjalnie wszedł na produkcję! 🥳Dziś wyjątkowo na poważnie, bo i temat jest poważny.Święto w Gildii Zwykolaków wymaga odpowiedniej oprawy, więc architekt ubrał się ceremonialnie na złoto. Geneza:W Hit2Fit mamy liczniki: prąd, wodę, różne strefy. Dane są w systemie.Tylko później człowiek musi odczytać wartości, przypisać je do miejsc, zebrać i przekazać dalej.Czyli

🔴 #3 — NAJWIĘKSZYM AKTEM NIEWIARY JEST BEZGRANICZNA WIARA.Dobra.Przez dwa dni popełnialiśmy jeden fundamentalny błąd.Uwierzyliśmy adminom, że kod ma bugi.Pycha. Chciwość. Zazdrość.Od początku traktowaliśmy je jak błędy systemu.Jak rzeczy, które Architekt chciał usunąć.Ale chwila.A może to, kurwa, wcale nie są bugi?Architekt jest podobno wszechwiedzący.Sam stworzył kod, DNA i hardware.Znał wszystkie stany systemu przed deploymentem.Mógł stworzyć

🔴 #2 — ARCHITEKT STWORZYŁ BOTY. POTEM UKARAŁ JE ZA BUGI.W części pierwszej ustaliliśmy jedną rzecz.Mamy system bez dostępu do backendu, w którym administratorzy z confidence level 100% tłumaczą userom, czego chce Architekt.Dzisiaj idziemy poziom niżej.Do kodu.Architekt tworzy sandbox.W sandboxie tworzy myślące boty.Sam projektuje system.Sam tworzy kod.Sam ustala hardware.Sam ustala runtime. I do tego jest

🔴 #1 — JUTRO DODATKOWE OKNO SERWISOWE. Z OKAZJI WIELKIEGO ŚWIĘTA CZEGOŚTAM. W trzech krótkich tekstach spróbuję logicznie dojść do wniosku, że największym grzechem może być… wiara w Boga. Tak. Wiem. Potrzebuję wiary xd #1 — rozbieramy system.#2 — rozbieramy Architekta i jego boty.#3 — robimy jebanego flipa i sprawdzamy, czy przez cały czas nie

🟠 #2 — GRAFIK PRACOWNICZY(Laravelowy stos technologiczny, bo jesteśmy ludźmi cywilizowanymi) Pracownicy zgłaszają dostępność przez komunikator.LLM parsuje dane.Manager dorzuca hard constraints i wagi kar dla softów (nie takich “softów”, o których pomyślałeś zboczuszku): kto kiedy może tyrać, ile zmian, weekendy, urlopy, preferencje, minimalne obsady i całe to organizacyjne spierdolenie, które normalnie kończy się Excelem nazwanym:grafik_FINAL_v7_POPR_OST2.xlsx

DZIAŁ R&D DOSTAŁ NOWE ZADANIA.Zapowiada się bardzo przyjemny tydzień. Na warsztat wpadają dwa projekty z mojej ulubionej kategorii:„Dlaczego człowiek nadal własnymi rękami robi coś, co bez mrugnięcia okiem powinien ogarniać komputer?”Bo jeśli odpowiedzią jest:„Bo zawsze tak robiliśmy”to gdzieś właśnie umiera mały informatyk.#1 UPM PRZESTAJE BYĆ LUDZKIM PARSEREM.Nasza Ukochana Pani Mecenas (dalej UPM) ma obecnie niezwykle

WIELKI POWRÓT KRULA. ZNOWU RATUJĘ SPOŁECZEŃSTWO BIEGANIEM.Po kilku tygodniach przerwy związanej z przeszczepem włosów (ehh biedaki), wróciłem na trasę.Wiem. Możecie odetchnąć.Ktoś znowu musi nieść przez miasto kaganek kultury fizycznej, zdrowia i moralnej wyższości wynikającej z posiadania zegarka sportowego.Mam tylko kilka pytań organizacyjnych.Po pierwsze: rozumiem, że jako biegacz mogę biec środkiem ulicy i tamować ruch?W końcu

Sortowanie alfabetyczne.Jedna z tych rzeczy, które informatyka ogarnęła gdzieś pomiędzy wynalezieniem koła a PHP-em.Dzisiaj ważę sobie spokojnie arbuza w SPAR patrzę na ekran i widzę:MANDARYNKA → ANANAS → AVOCADO → BANAN…Arbuza, którego właśnie kurwa ważę, oczywiście nie ma. I wtedy człowiek zaczyna się zastanawiać, czy to jeszcze lista produktów, czy już jakiś system oparty na kastach

Taki grzeczny bocik był. Zawsze mówił „dzień dobry”, „do widzenia”. A potem podłączyłem go do Internetu…Zbudowałem bota, żeby odpowiadał moim znajomym na Messengerze i Instagramie, bo mam uroczy nawyk przeczytania wiadomości, pomyślenia „odpiszę za chwilę” i przypomnienia sobie o niej po trzech tygodniach.Później dostał moduł komentarzy. I jak to zwykle bywa w IT: niewinna funkcja